Ograniczenie chińskich organizacji i kultur w 1966 r. wraz z politycznym, społecznym i gospodarczym zakazem wobec społeczności chińsko-indonezyjskiej (Tionghoa) spowodowało, że przez lata stracili oni możliwość wyrażania swojej tożsamości etnicznej. W związku z tym poczucie bycia Chińczykiem w różnych pokoleniach społeczności Tionghoa znacznie się różniło. W późniejszym okresie szkoły chrześcijańskie odgrywały znaczącą rolę, w której uczniowie Tionghoa mnożyli się, negocjowali, domagali się i nie domagali się swojej tożsamości w zależności od przyjętych norm. Niniejsza książka analizuje różne oczekiwania szkół chrześcijańskich i rodziców Tionghoa w odniesieniu do tożsamości uczniów Tionghoa oraz tego, jak uczniowie Tionghoa postrzegają i przyjmują swoją tożsamość.